Het leven zonder bus

bus-690508_1280Het was een koude, regenachtige, donderdagochtend. Buiten was het stil op straat. Een beetje te stil. Dit kwam natuurlijk ook door de kerstvakantie. Maar ook omdat er totaal geen bussen op de weg te vinden waren. Vrijwel alle buschauffeurs besloten om donderdag te staken.

Dus besloot ik op een andere manier op station Zwolle te komen. Eenmaal aangekomen besloot ik een ov-fiets te huren. Onderweg naar de fietsenstalling zag ik buiten een jonge vrouw staan. Zij oogde een beetje paniekerig. Maar veel aandacht besteedde ik daar niet aan. Ik vervolgde mijn weg naar de fietsenstalling van de NS.

‘Goedemorgen, ik wil graag een fiets huren’ zei ik vriendelijk. De man van de fietsenstalling zei dat ik er één uit de stalling mocht pakken. Net toen ik naar de stalling wilde lopen zag ik de jonge vrouw weer. Zij liep vrijwel direct naar de man van de fietsenstalling. ‘Kunt u echt niets doen?’ zei ze met een bijna snikkende stem. ‘Nee, je moet echt een abonnement hebben’ zei de man.

Net toen ik klaar was met met fiets keek ik de jonge vrouw aan. Zij was nog net niet aan het huilen. Ze stond voor mij en onze blikten kruisten elkaar even. Ze stond te kijken naar de fietsen. ‘Wil je een fiets van mij lenen?’ vroeg ik netjes. De jonge vrouw was compleet verrast door mijn vraag. ‘Mag dat…?’ zei ze heel zachtjes.

‘Jazeker mag dat, ik kan twee fietsen huren’. De jonge vrouw was nog altijd verrast. De man van de fietsenstalling hoorde wat ik zei. ‘Ja dat kan zeker’ zei hij. De man scande voor de tweede keer mijn ov-chipkaart. De jonge vrouw wist niet wat ze moest zeggen. ‘Als jij hem €3,85 geeft is de fiets van jou’ zei de man.

Dus trok de jonge vrouw haar portemonnee. ‘Hier, is wel goed zo’ zei ze. Ik kreeg €4,- van de jonge vrouw. Ik heb nog nooit iemand zo blij zien kijken. Zij wist namelijk niet dat de bussen niet reden op donderdag. Nu kon ze toch haar weg voortzetten. Zij was blij omdat ze nu met de fiets op haar bestemming kon komen. Ik was blij omdat ik iemand in nood heb kunnen helpen.

Nu wil ik geen complimenten ontvangen voor deze daad. Met deze blog wil ik aangeven dat je soms mensen kunt helpen op een hele simpele manier. Door een helpende hand uit te reiken bereik je iets. De jonge vrouw is geholpen en was ontzettend dankbaar. Daar deed ik het natuurlijk voor. Het gaf mij een goed gevoel dat ik haar heb kunnen helpen. Ik zou het namelijk zo weer doen.

Iemand helpen is namelijk makkelijker dan je soms denkt. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s